Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη… ένας όρος που ακούγεται πολύ τώρα τελευταία. Τον διαβάζουμε σε άρθρα, γίνονται σεμινάρια με σκοπό την προώθησή της ως εργαλείο ανάπτυξης των εταιρειών. Επίσης, στο πλαίσιο κάποιων σεμιναρίων που έκανα σε ανέργους κατά τη διάρκεια του χειμώνα με αντικείμενο την Κοινωνική Επιχειρηματικότητα αντιλήφθηκα ότι την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη την κατατάσσουν οι άνθρωποι στην κατηγορία της Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας κάτι που φυσικά και είναι μέγα λάθος. Άρα λοιπόν πρόκειται για έναν όρο αλλά και για μια πραγματικότητα που είναι trendy…
Με την εταιρεία Valve γνωρίστηκα πριν χρόνια λόγω των προϊόντων της. Βλέπετε είμαι fan των video games! Όμως μέχρι το 2012 δεν γνώριζα πέρα από τα προϊόντα της τίποτα άλλο γι’ αυτήν. Παρακολουθώ το Γιάνη Βαρουφάκη εδώ και πολλά χρόνια (περισσότερα από 10) λόγω του ότι εκτιμώ τις γνώσεις του και την ευφυΐα του. Αυτός ήταν η αιτία για να γνωρίσω τη Valve και σε ένα άλλο επίπεδο διότι λειτουργεί ως σύμβουλός τους. Να γνωρίσω πώς είναι δομημένη ως εταιρεία. Κι αυτό φυσικά και με ενδιέφερε διότι είμαι και fan των «ανατρεπτικών» μοντέλων διοίκησης επιχειρήσεων.
Πολλές φορές, στο πλαίσιο του business coaching που κάνω σε πελάτες, η πρώτη ερώτηση που δέχομαι ακόμα και από το πρώτο τηλεφώνημα είναι πού και πώς να πουλήσω το προϊόν μου;
Πολλοί στην Ελλάδα τη λέξη «risk» την μεταφράζοουν ως «κίνδυνο». Δηλαδή ως κάτι «κακό», «καταστροφικό» που θα πρέπει οπωσδήποτε να το αποφύγουμε. Όμως τι θα γινόταν αν μεταφράζαμε τη λέξη «risk» ακριβώς όπως πρέπει; Δηλαδή «ρίσκο»;
Πολλές φορές λέμε ή ακούμε άλλους να μας λένε… «δεν ήταν τελικά το σωστό timing»… είτε αναφερόμαστε σε επιχειρηματικά εγχειρήματα, είτε σε ανθρώπινες σχέσεις, είτε σε άλλες δραστηριότητες της ζωής μας.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
